Wilhelm Wildelband’in hayatı ve eseleri

Alman, filozof. Yeni-Kantçı Baden Okulu’nun kurucusudur.

11 Mayıs 1848’de Postdam’da doğdu, 22 Ekim 1915’te Heidelberg’te öldü. Ortaöğrenimini doğduğu kentte bitirdikten sonra önce tarih okudu, sonra filozof Lotze ve Kuno Fischer’den esinlenerek, bütün çalışmalarını, felsefe alanında topladı. Kant’ın yapıtla­rını inceleyince, onun düşünce yöntemini benimsedi, nesnelerin bağımsız birer varlık olmadığı görüşünden yola çıkarak Yeni-Kantçı Baden Okulu’nu kurdu. 1876’da Zürich, 1877’de Freiburg, 1882’de Strasburg, 1903’ten sonra da Heidelberg üniversitelerinde felsefe profesörü olarak görev yaptı.

Windelband’ın düşüncesinin odağını tümel ge­çerlik taşıyan değerlerin açıklanması oluşturur. Ona göre felsefenin konusu insan başarılarının kaynağı olan ve kültür varlıklarının yaratılmasına olanak sağlayan değerleri belli bir dizge içinde toplayıp bütünleştirmektir. Felsefe yeni değerler yaratamaz, ancak var olan değerleri dağınıklıktan kurtarmayı, açıklığa kavuşturmayı amaçlar. Sorunlara çözüm aranırken, karşılıklı bağlantılar göz önünde tutulmalı, nesneler birbirinden soyutlanmamalı, tasarımla ey­lem, güzelle haz arasındaki varlık ilişkisi düşünülmeden soruna çözüm aranmamalıdır. Einleitung in die Philosophie (“Felsefeye Giriş”) ve Prdludien (“Giriş”) adlı yapıtlarından nesnel bilginin tümellik ve gerekimlilik kuralına dayandığını, onda toplum ve ahlak öğeleriyle uzlaşımcı bir özelliğin bulunduğunu ileri sürer. Onun ortaya attığı bu düşünce Yeni-Kantçılık öğretisine Baden Okulu’nun getirdiği yeniliği göste­rir.

Windelband’ın üzerinde durduğu önemli bir konu da tarihtir. Ona göre tarihte olayların yinelen­mesi, söz konusu değildir. Bu nedenle tarihte genel geçerlik taşıyan, değişmeyen bir yasa da yoktur. Öte yandan doğada ilerleme, yetkinleşme gibi evrimle ilgili gelişmeyi gösteren süreçler de yoktur, oysa tarihte vardır. Bundan dolayı ancak tarih insan varlığına dayanılarak açıklanabilir, doğa değil. İnsan, çevresinde tarih olaylarının gerçekleştiği, bir odaktır, onun bir tarih varlığı olmasının nedeni de budur. Tarihsel kültürü oluşturan öğeler insan değerlerinin de kurucu ilkeleridir, bu bakımdan toplumbilimin de tarihe dayanması gerekir. Toplumbilimin kapsadığı bütün sorunlar insanla bağlantılıdır.

Toplumbilim, değişmeyen, bütün çağlar için geçerli sayılabilecek yasalar aramayı değil, her dönemi kendi kültür varlıklarının biçimlendirdiği değerler bütünü olarak görmelidir. Her dönem ancak kendi değerleriyle anlaşılabilir. Gerek toplumbilimin, gerek tarih felsefesinin ilgi alanına giren değerler birer ahlak kuralı değil, bireylerin yaşadıkları dönemlere göre, biçimlendirdikleri varlıklardır. Birey, geçmişten aldı­ğını, kendi yaşama ortamına uygun olanı bularak, değiştirir. Çünkü her değer, ortaya konduğu dönemle sınırlıdır. Bu durum insan doğasının devingen olu­şundan kaynaklanır.

Windelband’ın geliştirdiği kuram H. Rickert, E. Troeltsch gibi filozoflarca benimsenerek, din ve felsefe sorunlarının açıklanmasına uygulanmıştır.

YAPITLARI

Gescbichte der neueren philosophie, 2 cilt, 1878-1880, (“Yeni Felsefenin Tarihi”); Geschichte und Natunvissenschaft, 1894, (“Tarih ve Doğabilim”) ; Platon, 1900, (“Platon”); Über Wllensfreiheit, 1904, (“İstenç Özgürlüğü Üstüne”); Prâludien, 1905, (“Giriş”); Einleitung in die Philosophie, 1914, (“Felsefeye Giriş”).

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*