Diyalektik İdealizm Nedir?

Hegel'in idealizmine diyalektik idealizm denir.

Hegel, tarihin ve düşüncenin diyalektik bir süreç içinde geliştiğini savunmuş, dinden siyasete, mantıktan estetiğe kadar bütün alanlar için geçerli gördüğü bu sürecin Mutlak Tin'e ya da zihne (geist) varılmasıyla son bulacağını ileri sürmüştür. Düşüncenin özünde gerçeğin ancak bir bütün olarak kavranabileceği yatar. Diyalektik, görünürdeki bütün farklılıkların birliğe kavuştuğu metafizik bir süreç "mutlak" ise, var olan her şeyi kendinde toplayandır.

Varlığın diyalektik gelişim süreci, Hegel'in tin ya da zihin, bazen de idea dediği Geist'ın kendini belli bir amaca doğru geliştirmesi, özgürleşmesi sürecidir.Bu süreç içinde "idea" diyalektiğin üçlü aşamasından geçer.İlk aşamada "idea" kendi içindedir ve henüz bir olanaktır. Kendini gerçekleştirmesi için ikinci bir alan gerekir, bu da doğadır. Ama "idea" doğada kendi özüne aykırı bir duruma düşer, kendine yabancılaşır. Bu aykırılıktan üçüncü aşama olan kültür dünyasında kurtulabilir. Doğada "idea"yı yönlendiren yasa olan zorunluluğun yerini üçüncü aşamada özgürlük alır; özgürlük, tinin devlet, sanat, felsefe ve din gibi, bireylerin üstündeki bazı kurumlarda ve o kurumlarla kendini gerçekleştirmesidir. Bu son aşamada da tin üç basamak içinde kendini geliştirir. İlk basamak "öznel tin"dir ve tek tek insanların yaşamındaki henüz tamamlanmamış idedir. İkinci basamak "nesnel tin"dir ve burada kendini toplum, tarih devlet olarak gerçekleştirir. Üçüncü basamak ise "mutlak tin"dir ve burada tam bilincine ulaşarak kendini sanat, din ve felsefe ile ölümsüz kılar.

Diyalektik idealizm yani Hegelci diyalektik, nesneleri soyutlayarak her birini kendi başına ve değişmez özellikleri olan birimler olarak gören "metafizik" düşünce biçiminin tersine, nesneleri hareket ve değişimleri, karşılıklı ilişkileri ve etkileşimleri içinde ele alır. Her şey sürekli bir oluş ve yok oluş süreci içindedir. Bu süreç içinde hiçbir şey sürekli değildir; her şey değişir ve yerini başka bir şeye bırakır. Bütün şeyler çelişkili yanlar ya da yönler içerir. Bu yönler arasındaki çatışma değişimin itici gücüdür ve sonunda şeylerin değişime uğramasına ya da ortadan kalkmasına yol açar. Hegel değişme ve gelişmeyi doğada ve toplumda somutlaşan "mutlak tin"in ya da ideanın bir dışavurumu olarak görür.
 

< Felsefe Sözlüğü "D" Dizinine Geri Git < Felsefe Sözlüğü Dizinine Geri Git > Bu sayfaya ilişkin etiketler: Diyalektik idealizm nedir, diyalektik idealizm ne demektir, diyalektik idealizm ne anlama gelir, diyalektik idealizm tanımı nedir, diyalektik idealizm anlamı nedir, diyalektik idealizm ne demektir, diyalektik idealizm nedir, diyalektik idealizm ne anlama gelir, diyalektik idealizm tanımı, diyalektik idealizm felsefe, diyalektik idealizm kavramı, diyalektik idealizm kavramı nedir, diyalektik idealizm terimi nedir, diyalektik idealizm ne demektir, diyalektik idealizm nedir