Mimesis; taklit, benzetme, örnek alınan şeyi yeniden yapma anlamlarına gelen felsefi terimdir. Kimi düşünürler sanatı, nesnelerin bir taklidi, bir benzetmesi, yani mimemis olarak görmüşlerdir.
Mimesis, sanat yaratımının temel teorik yaklaşımıdır. Kelime Yunancadır ve “taklit” anlamına gelir. Buradaki taklit ifadesi kopya etmekten ziyade “yeniden sunmak” anlamındadır.
Platon ve Aristoteles Mimesis‘ten doğanın yeniden temsil edilmesi ya da sunulması olarak bahsetmişlerdir. Platon’a göre, tüm sanatsal yaratım bir taklit biçiminde gerçekleşir. Gerçekten var olanlar, yani idealar, asıl örneklerdir; insanın varoluşunda algıladığı somut varlıklar, bu ideaların gölgeli temsillerinden ibarettir. Dolayısıyla ressam, oyun yazarı ve müzisyen hakikatten iki kat uzaktırlar; zira onlar taklidin taklidini yapan taklitçilerdir.
Shakespeare, Hamlet‘in tiyatroda sergilenmesinde rol alacak oyunculara yaptığı bir konuşmada, oyunun amacını “doğaya ayna tutmak” olarak ifade etmiştir. Dolayısıyla bir sanatçı, malzemesini ustalıkla seçip sunarak, yaşamın akışını bilinçli bir şekilde “taklit etmeye”, ani Mimesis‘e ulaşmaya çalışır.
Yazan: Sosyolog Ömer Yıldırım

