Geneller Nedir, Ne Demektir?

Genel kavramlar. Bu deyim, tümeller ve evrenseller deyimleriyle anlamdaş olarak mantık dilinde beş geneller’i dilegetirmek için kullanılır. Metafizik ve idealist felsefedeyse genel kavramları dile getirir.

Tarihsel süreçte düşüncecilik (idealizm), bu genel kavramlar üstüne kurulmuştur. Antikçağ Yunan Eleacilarından başlayıp Platon, Aristoteles felsefelerinde biçimlenen ve Hegel felsefesinde doruğuna ulaşan düşünceciliğin temel önermesi geneler (tümeller ve evrenseller)’in gerçek varlıklar olduklarıdır. İzledikleri mantık şudur: Gerçek, varolan değil, tam tersine, varolmayan’dır. Geneller varolmaz, sadece bireyseller varolur. Örneğin ak bir genel kavramdır, bütün ak bireyselliklerden soyutlanarak elde edilmiştir ve bunun için de yoktur, buna karşı ak çiçek vardır, çünkü bireysel bir nesnedir. Varolmak, belli bir uzay ve zamanda varolmak demektir. Ama bütün uzay ve zaman aransa ak’a rastlanmaz.

Demek ki geneller, ne uzay ne ne de zamandadır, hiçbir yerde ve hiçbir zamanda olmayan da yok demektir. varolan her şey bireyseldir, genelse bireysel olmayandır. Ne var ki nesnel gerçeklik üstündeki tüm bilgimiz kavramlardan, eşdeyişle genellerden oluşmuştur. Demek ki gerçek, bireysel değil, geneldir. Genel varolmadığına ve sadece bireysel varolduğuna göre bundan çıkan zorunlu sonuç, gerçeğin, varolan değil, varolmayan olduğudur. Demek ki asıl gerçek varlık, varolan değil, varolmayan bir varlıktır. Metafiziğin ve düşünceci felsefenin bu sözcük oyunları bir yanıyla Berkeleycilikte, öteki yanıyla Hegelcilikte uçlaşmıştır.

Genel kavramlar… Bu deyim, tümeller ve evrenseller deyimleriyle anlamdaş olarak, mantık dilinde beş genelleri dile getirmek için kullanılır. Metafizikte ve idealist felsefedeyse tüm genel kavramları dile getirir. Tarihsel süreçte idealizm, bu genel kavramlar üstüne kurulmuştur. Antik çağ Yunan Eleacılarından başlayıp Platon ve Aristoteles felsefelerinde biçimlenen ve Hegel felsefesinde doruğa ulaşan idealizmin temel önermesi geneller’in (tümeller ya da evrensellerin) gerçek varlıklar olduklarıdır. İzledikleri mantık şudur: Gerçek var olan değil tam tersine var olmayandır. Geneller var olmaz, sadece bireyseller var olur.

Örneğin ak bir genel kavramdır, bütün ak bireysellerden soyutlanarak elde edilmiştir ve bunun için de yoktur, buna karşı ak çiçek vardır, çünkü bireysel bir nesnedir. var olmak belli bir uzayda ve mekanda var olmaktır. Ama bütün uzay ve mekan aransa ak’a rastlanamaz. Demek ki geneller, ne uzay ne de zamandadır, hiçbir yerde ve hiçbir zamana olmayan da yok demektir. var olan her şey bireyseldir, genelse bireysel olmayandır. Ne var ki nesnel gerçeklik üstündeki tüm bilgimiz kavramlardan, eş deyişle genellerden oluşmuştur. Demek ki gerçek, bireysel değil, geneldir. Genel var olmadığına ve sadece bireysel var olduğuna göre bundan çıkan zorunlu sonuç, geçeğin, var olan değil, var olmayan olduğudur. Demek ki asıl gerçek varlık, var olan değil, var olmayan bir varlıktır. Metafiziğin ve idealist felsefenin bu sözcük oyunları bir yanıyla Berkeleycilikte, öteki yanıyla Hegelcilikte uçlaşmıştır.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*