|
Saldırganlık ve Agresif Davranışlar
Saldırganlık doğuştan var olduğu kabul edilen bir dürtüdür.
Çevrenin olumsuz tutumları, çocuğun isteklerinin sürekli engellenmesi,
baskı altında tutulması veya tamamen serbest bırakılması ve çocuğa
yöneltilen saldırganlıklar, çocukta saldırganlığın oluşmasına ya da
güçlenmesine sebep olabilir. Bazen çocuk saldırganlığı kendisine
yönelterek tırnak yeme, saç koparma, kendini yaralama gibi uyum
bozuklukları gösterebilir.
Dışa yönelik saldırganlıkta ise çocuk, eşyalara zarar verme,
oyuncaklarını kırma, bağırma, vurma, itme, ısırma gibi davranışlar
gösterir. Agresif davranışlar karşısında uygun anne-baba tutumları şöyle
sıralanabilir:
- Anne baba kesinlikle çocuğa agresiflik örneği oluşturmamalı, iyi birer
model olmalıdır.
- Çocuğun gösterdiği agresif davranışlara anlayış gösterilmemeli ve bu
şekilde isteklerinin yerine getirilemeyeceği anlatılmalıdır.
- Bu çocukların enerjileri; toplum kurallarına uygun olan yararlı
etkinliklere yönlendirilmelidir. (spor, oyun hamuru ile oynama vb.)
- Dayakla cezalandırmak, agresif davranışın o an için ortadan kalkmasını
sağlasa da, çocuğun düşmanca hisler duymasına neden olacağından
sonrasında daha şiddetli olarak ortaya çıkmasına neden olur.
- Çocuğa çeşitli sorumluluklar verilerek olumlu davranışları
ödüllendirilmelidir.
- Grup etkinliklerine özendirilmelidir. Grupta bir şey başarması,
arkadaşları tarafından kabul görmesini sağlayacağından, bunu korumak
için saldırgan, agresif davranışlarından vazgeçmeyi isteyecektir.
|
