|
Plotinos;
İnsan Ruhu
İnsanoğlunun ruhu dünya ruhunun bir parçasıdır. Duyularüstü ve serbest
bir yapıya sahiptir. Çıkış noktası olarak, onun oluşumundan önce, mistik
bir önsezi içinde sonsuz nous tasarlamıştır o, Tanrıyı işaret etmekte ve
iyiyi bilmektedir; ancak ardından gözlerini dünyaya ve insana
çevirmiş-tir ve böylece düşmüştür. Bu düşüş, dünya -ruhunun arzusunun,
gerekli sonucunun bir parçasıdır. Kısmen, bir duyum yaşamı için önü
alınamaz bir itme gücünün sonucu, kısmen de belirli bir ruhun kendisinin
parçasına bağlıdır.
Ruh, bu şekilde başlangıçtaki özgürlüğünü kaybetmiştir. Bu özgürlük,
duyumsallıktan uzak olarak, diğer yöne dönerek, daha yüksek doğasına
bağlı oluşu içermektedir. Eğer e, bunun yapılmasında başarısız olursa,
bedensel yaşam içinde takılıp kalırsa , ölümünden sonra, suçluluk
derecesine bağlı olarak başka bir insan, hayvan ya da bitkinin bedenine
katılacaktır.
Özdeksel bedene yayılan ruh parçası, gerçek değil, yalnızca onun
gölgesidir. Gerçek kendi, düşünce ve logosta bulunmaktadır; o, görevini
yalnızca düşüncenin duyumsal yaşantısından geçerek Tanrıya ulaşması
gerekmektedir. Ancak Tanrıya bu geri dönüş bu dünyada, yalızca çok ender
durumlarda olanaklı olabilmektedir.
|
